
‘… Altijd al was Piró Pallaghy gefascineerd door beelden uit de anatomie en pathologie. Ze begon afgietsels te maken van handen, voeten en gezichten van familieleden en transformeerde die afgietsels in beelden van was of klei. Het is voor haar een manier om herinneringen vast te houden. Piró kiest doelbewust familieleden als schijnbaar anonieme personages voor haar ‘anatomisch wassenbeeldmuseum’ van de herinneringen.’
(Paul Depondt, journalist van de Volkskrant)
(Paul Depondt, journalist van de Volkskrant)

Borduurwerk op katoen, ganzenveer.
Kussens zijn zacht en lief, ze zorgen voor comfort en rust …
De geborduurde gezegden zorgen voor verwarring.
Kussens zijn zacht en lief, ze zorgen voor comfort en rust …
De geborduurde gezegden zorgen voor verwarring.

Deze reeks foto’s werd genomen aan de Belgische kust.
De 4 beelden tonen een alledaagse moment, in een absurde setting.
De 4 beelden tonen een alledaagse moment, in een absurde setting.

Installatie, gevonden foto’s, borduurwerk op katoen.
De installatie gaat uit de brieven van de eerste wereldoorlog gevonden in de nalatenschap van een frontsoldaat uit Waarschoot, Urbain Bulté.
Clarisse (10 jaar) en Irene (8 jaar) schrijven aan hun broer Urbain (17 jaar) naar de loopgraven aan de IJzer.
De installatie gaat uit de brieven van de eerste wereldoorlog gevonden in de nalatenschap van een frontsoldaat uit Waarschoot, Urbain Bulté.
Clarisse (10 jaar) en Irene (8 jaar) schrijven aan hun broer Urbain (17 jaar) naar de loopgraven aan de IJzer.

"Piró heeft een buitengewone belangstelling voor medische collecties, voor kolven en pipetten, voor afgietsels en prothesen, voor het hele anatomische theater – zeg maar: de farmacie voor somberaars, de kast vol hulpstukken waarmee we het theater van de wereld of een expositie stofferen…."
(Paul Depondt, kunstcriticus en essayist)
Insectenkast is als het ware een hommage aan de vader van de kunstenaar die als veearts werkte in een Hongaarse plattelandsdorp.
(Paul Depondt, kunstcriticus en essayist)
Insectenkast is als het ware een hommage aan de vader van de kunstenaar die als veearts werkte in een Hongaarse plattelandsdorp.

Was, plaaster, ongebakken klei
Dit werk bestaat uit afgietsels van handen, voeten en gezichten van familieleden. Daarna worden deze lichaamsdelen in was of in klei gegoten en gedeformeerd.
Dit werk bestaat uit afgietsels van handen, voeten en gezichten van familieleden. Daarna worden deze lichaamsdelen in was of in klei gegoten en gedeformeerd.

Metal gaas, katoen, kunststof.
De uitgangspunt van deze objectenreeks zijn persoonlijke ervaringen.
De stereotiepe begrippen van moeder en kinderliefde en van emotionele hechtingen worden bevraagd.
De uitgangspunt van deze objectenreeks zijn persoonlijke ervaringen.
De stereotiepe begrippen van moeder en kinderliefde en van emotionele hechtingen worden bevraagd.

Vormelijk is dit werk gebaseerd op de zijkant hoepels en de ‘grand panier’ van de dameskleren in de 17de en 18de eeuw. De hoepelrok wordt hier een feesttafel voor 12 personen.
Mixed media
De tafel blijft echter onaangeraakt en onberispelijk en roept een gevoel van het kunstmatige en van het extreem verhevene op.
Mixed media
De tafel blijft echter onaangeraakt en onberispelijk en roept een gevoel van het kunstmatige en van het extreem verhevene op.

De eerste objectenreeksen roepen ‘fictieve’ personages op, zoals de installaties Objets de Sylvie en Objets d’Antoine.
Door het bijeenbrengen van voorwerpen wordt het sublieme van een obsessie en het alledaagse van het verzamelen verenigd en er worden personages opgeroepen.
Door het bijeenbrengen van voorwerpen wordt het sublieme van een obsessie en het alledaagse van het verzamelen verenigd en er worden personages opgeroepen.